Idąc za ciosem, czas na kolejny thriller, tym razem autorstwa Alicji Sinickiej. Twórczość autorki, miałam okazję już czytać. Opis z okładki wzbudził moje zainteresowanie.
Największym plusem książki jest jej klimat. Wykorzystanie motywu snu i narkolepsji jest świetnym pomysłem, rzadko spotykanym w tego typu literaturze. Tajemniczy głos słyszany przez bohaterkę czy rozsypany piasek, gdy było wcześniej sprzątane to tylko dobrnostki, które dają zajawkę klimatu całości. Im dalej w las, tym bardziej jest strasznie, mrocznie i ciekawie.
Wydarzenia przedstawione są z perspektywy Weroniki oraz tajemniczej postaci. Przy czym druga perspektywa jest zdecydowanie bardziej intrygująca. Akcja ma spokojne tempo.
Główna bohaterka jest wykreowana w genialny sposób. Kobieta jest w szczęśliwym związku, a jej praca zawodowa opiera się na udzielaniu korepetycji. W domu mieszka sama. Gdy sytuacja wymyka się spod kontroli, jej emocje są szczególnie podkreślone, a strach, który towarzyszy Weronice jest mocno odczuwalny.
Portret psychologiczny tajemniczej postaci przedstawionej w treści również budzi wrażenie. Po pierwsze dlatego, że trudno odgadnąć jest tożsamość tej osoby. Po drugie postać ta działa w sposób nie zawsze przemyślany. Z determinacją dąży do narzuconych sobie celów. Jest zafascynowana na pewnym punkcie.
Finał zaskakujący. Okazało się, że wszystkie tropy, które obstawiałam były mylne. Brawa dla autorki za stworzenie świetnej historii.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz