Uśpiona - Alicja Sinicka

 Idąc za ciosem, czas na kolejny thriller, tym razem autorstwa Alicji Sinickiej. Twórczość autorki, miałam okazję już czytać. Opis z okładki wzbudził moje zainteresowanie. 

Największym plusem książki jest jej klimat. Wykorzystanie motywu snu i narkolepsji jest świetnym pomysłem, rzadko spotykanym w tego typu literaturze. Tajemniczy głos słyszany przez bohaterkę czy rozsypany piasek, gdy było wcześniej sprzątane to tylko dobrnostki, które dają zajawkę klimatu całości. Im dalej w las, tym bardziej jest strasznie, mrocznie i ciekawie.

Wydarzenia przedstawione są z perspektywy Weroniki oraz tajemniczej postaci. Przy czym druga perspektywa jest zdecydowanie bardziej intrygująca.  Akcja ma spokojne tempo. 

Główna bohaterka jest wykreowana w genialny sposób. Kobieta jest w szczęśliwym związku, a jej praca zawodowa opiera się na udzielaniu korepetycji. W domu mieszka sama. Gdy sytuacja wymyka się spod kontroli, jej emocje są  szczególnie podkreślone, a strach, który towarzyszy Weronice jest mocno odczuwalny.  

Portret psychologiczny tajemniczej postaci przedstawionej w treści również budzi wrażenie. Po pierwsze dlatego, że trudno odgadnąć jest tożsamość tej osoby.  Po drugie postać ta działa w sposób nie zawsze przemyślany. Z determinacją dąży do narzuconych sobie celów.  Jest zafascynowana na pewnym punkcie. 

Finał zaskakujący. Okazało się, że wszystkie tropy, które obstawiałam były mylne. Brawa dla autorki za stworzenie świetnej historii.

Bezprawie - Remigiusz Mróz

 Istnieją cykle literackie, które czytam od początku działania w Internecie. Do takich cykli należą thrillery prawnicze Remigiusza Mroza, z Joanna Chyłką na czele. Pomimo, że innymi książkami pisarza, nie jestem na bieżąco, to gdy tylko wychodzi kolejna z wymienionej wyżej serii, z duża chęcią po nią sięgam. Trochę z sentymentu, a również z ciekawości z czym tym razem będą się zmagać moi ulubieni bohaterowie. Bezprawie to dwudziesty tom cyklu.

Tym razem autor nie zawiódł. Książka od początku zaczyna się tykającą bombą - czyli małym elementem, który wzbudza ciekawość, podnosi napięcie i daje przedsmak, co tym razem będzie się działo. Wydarzenia standardowo przedstawione są z perspektywy Joanny oraz Kordiana. 

Wyobraźnia autora nie zna granic. Pisarz wpada na niekonwencjonalne pomysły. Jego kreatywność zaskakuje z każdym kolejnym tomem coraz bardziej. Akcja pędzi w niewyobrażalnym tempie, a jej zwroty wbijają w fotel. Dynamika i porywistość treści sprawia, że od czytania trudno się oderwać. Intryga jest mocno poplątana, że nie ma możliwości, aby wpaść na jej rozwiązanie. Finał książki bez wielkich fajerwerków, ale pozostał smaczek na to, co będzie działo dalej.

Bezprawie to udana kontynuacja cyklu. Brawa dla autora, za kolejną książkę, która pochłania go granic możliwości.  Z niecierpliwością czekam na kolejny tom!

Fiolet - Małgorzata Oliwia Sobczak

Fiolet to siódmy tom popularnej serii Kolory zła. Ta seria ma w sobie magnetyzm, który sprawia, że każdą kolejną część chcę przeczytać. Kolory na okładach są wyraziste, a dobór barw nie jest przypadkowy. 

Tym razem fabuła dotyczy śledztwa zamordowanej młodej kobiety. Denatka została znaleziona nago, a ręce trzymała zabytkową monetę. Blisko ciała ofiary, znajdują się idealnie poskładane ubrania, dokumenty oraz nietypowy kwiat.  Taki początek treści wzbudził moją ciekawość.

Akcja rozgrywa się wiosną, nadmorskiej miejscowości. Od pierwszych stron czuć tajemnice oraz nieco mroczny klimat.  Z każdą kolejną częścią widać, że wyobraźnia autorki nie ma granic. Zawsze potrafi zaskoczyć nieszablonowymi elementami. Lubię i cenię oryginalne pomysły. Podobnie jak w poprzednich częściach wydarzenia przedstawione są z dwóch perspektyw czasowych. Taki zabieg czyni zagadkę bardziej poplątaną i intrygującą. Treść wciąga, a z każdą kolejną stroną zainteresowanie wzrasta. 

Postać mordercy przemyślana i dopracowana w 100%. Postać ta jest zorganizowana, prowadzi grę z śledczymi.  Sprawca czerpie przyjemność z zabijania. 

Finał to klasyczny wyścig z czasem, po rozwiązaniu przez policjantów intrygi kryminalnej. Zagadka wykreowana przez autorkę trudna do rozwiązania, a liczba postaci zdecydowanie utrudnia to zadanie. 

Treść zachowuje proporcjonalnie dłuższe opisy i dialogi. W takim przypadku, czuję, że czytam dobrą książkę, a nie wymianę informacji między bohaterami.  Dobór słów zdecydowanie jest wyszukany.

Polecam zarówno Fiolet jak i całą serię Kolory zła.