Lorrie Kim - SNAPE

 W przerwie od innych książek, postanowiłam oddać się i powrócić w świat magii. Po ostatnim filmowym maratonie Harrego Pottera, moja uwagę na rynku wydawniczym Snape prawdziwa twarz tajemniczego mistrza eliksirów. .

Jest to idealna lektura dla tak zwanych "Potterhead". Autorka skupia się na analizie poszczególnych tomów w odniesieniu do (nielubianej) postaci jakim był nauczyciel Eliksirów - Severus Snape.  

Książka pozwala spojrzeć na wydarzenia z sagi zupelnie innej perspektywy. Sporo scen nabiera szerszego znaczenia, niż przy czytaniu oryginału HP.  

Za haczykowatym nosem, tłustymi włosami, zadziornym charakterem kryje się odważny mężczyzna, który nie bał poświęcić się własnego życia, aby inny mógł żyć.

Książka wokół siebie miała sporą promocje.  Trudno było nie zwrócić na nią uwagi. Jako fanka HP, miło mi było przypomnieć sobie wydarzenia z serii. Zwrócić uwagę na pewne sceny, które umknęły pamięci.  Aczkolwiek jak dla mnie za dużo cytatów z całej sagi, co znacznie zwiększyło objętość lektury. Momentami śledztwo jest bardzo małymi fragmentami omawiane, co co również powiększa całość. A książka jakby zawierała 100 stron mniej, i tak pokazałaby czytelnikowi oblicze bohatera.

Analiza osobowości Severusa wnikliwa, zgodna z kreacja wykreowana przez Rowling. Autorka podkreśla zarówno złe i dobre cechy postaci. Analizuje co kierowało bohaterem, nawet jeśli zachowywał się tak jak nie powinien.

Po lekturze z Severusem, w niedalekiej przyszłości czas na tajemnice Dumbledora.

Żółć - Małgorzata Oliwia Sobczak

 

W sopockim mieszkaniu zostają odnalezione zwłoki mężczyzny. Pozornie wygląda to na samobójstwo, jednakże śledczy nie wykluczają udziału osób trzecich.

Akcja biegnie początkowo powoli, jednakże wraz jej rozwojem pojawiają się zaskakujące zwroty, nowe tropy. Wydarzenia poznajemy z perspektywy czasów obecnych oraz przeszłych. Autorka świetnie wykreowała klimat tajemniczości. Stopniowo zagadka komplikowała się o kolejne elementy, które pisarka umiejętny sposób dawkowała. Im bliżej końca tym trudniej było oderwać się od lektury

Autorka zadbała o kreacje psychologiczne postaci, wplatając do ich portretów osobowość kolorystyczna. Największe wrażenie pod kątem psychologicznym wywarł na mnie zamordowany mężczyzna. Nie chcę zdradzać szczegółów, ale autorka zadbała o każdy szczegół - osobowość, relacje z innymi ludźmi czy dzieciństwo postaci. Na zakończenie lata oraz złotą, piękną, kolorową jesień sztos lektura.

PS; Książka przeczytana jakiś czas temu, jednakże brakło mi czasu na opublikowanie mojej opinii.

Substytucja - Remigiusz Mróz

 

Idąc za ciosem, po Obronie czas na Substytucje. 

W przypadku Substytucji, Mróz wymyślił bardzo ciekawą fabułę. A mianowicie młoda dziewczyna według wszelkich dowodów odbiera życie swoim rodzicom. Kordian Oryński został przydzielony do sprawy z urzędu. Szybko okazuje się, że potencjalna morderczyni jakiś czas temu wysłała meila Chyłce. Lubię, gdy morderstwo w thrillerach kręci się wokół nastolatków. W moim odczuciu książka nabiera bardziej przerażającego klimatu.

Autor stanął na wysokości zadania. Substytucja przebiła swoją poprzedniczkę Obronę. Oprócz intrygującej sprawy, drugim elementem, który mi się mocno spodobał, jest finał zwalający z nóg. Już dawno nie czytałam takiego zakończenia, po którym śmiało stwierdzam wow, to bylo mocne. 

Remigiusz Mróz zdecydowanie potrafi tworzyć zawiłe, skomplikowane fabuły, gdzie nie ma miejsca na  nudę. Dodatkowo smaczku dodaje relacja Chyłka - Oryński. Aczkolwiek w tej części motorem napędowym jest sprawa, a nie związek głównych bohaterów.  Jednakże jedno i drugie się ze sobą przeplata.