Czaromarownik 2027

 

Już za parę tygodni nadchodzi Nowy Rok. A wraz z Nowym Rokiem czas na nowy kalendarz. Rynek wydawniczy jest pełen książkowych kalendarzy. Mi od kilku lat towarzyszy niezmiennie Czaromarownik. Po pierwsze dlatego, że jest pełen ciekawostek astrologicznych. Ja jako zodiakara, uwielbiam dowiadywać się nowych informacji w tym zakresie. W najnowszej edycji możemy przeczytać między innymi prognozę astrologiczną na rok 2027,  horoskop, dodatkowe informacje na temat znaków zodiaku, rytuały magiczne. Oprócz tego znajdują się strony poświęcone zagadnieniami związanymi z magią.

W środku jest zarówno skrócony kalendarz, jak i każdy dzień osobno. Miejsca na własne notatki pod każdym dniem jest wystarczająco. Na początku każdego miesiąca znajduje się tabela z przychodami i wydatkami, a kolejna strona jest poświęcona celom na dany miesiąc. Przy danej dacie znajduje się informacja kto ma imieniny, jakie jest święto, jaka jest faza księżyca itp.

Format kalendarza umożliwia zabranie go do szkoły/pracy, a nawet podczas wyjazdów zmieści się do torby.  

Najnowsze wydanie nie wiele różni się od edycji z zeszłego roku. Pierwsze strony są takie same.  Jednakże w kolejnych stronach pojawiają się ciekawostki o znakach zodiaków, których w zeszłym roku nie było. Opisane rytuały i ciekawostki związane z magią i astrologią są inne niż Czaromarowniku 2026.

Kalendarz ten może być świetnym prezentem dla zodiakar! Gorąco polecam.

Narzeczona - Marcel Moss

 

10 rocznica ślubu kojarzy mi się z brakiem jakichkolwiek masek w stosunku do drugiej osoby. Wspólna historia, wzajemna znajomość własnych granic i potrzeb, czy też znajomość nawyków drugiej połówki. Główna bohaterka książki pt. „Narzeczona” wybiera się z mężem Hubertem do restauracji uczcić dziesiątą rocznice małżeństwa. Ich sielanka nie trwa długo. W pewnej chwili w lokalu pojawia się tajemnicza kobieta, wykrzykująca swój żal do Huberta.  Jakiś czas później okazuje, się że wspomniana postać została zamordowana.

Jak dla mnie Marcel Moss jest mistrzem w budowaniu tajemniczego klimatu.  Dba o najważniejsze detale typu wspomnienia z przeszłości i emocje z nimi związane, niedopowiedzenia. Aby bardziej utrudnić czytelnikowi rozwiązanie zagadki akcja jest prowadzona zarówno z perspektywy teraźniejszej, przeszłej oraz fragmentów pamiętnika jednej z postaci.

Motyw rodziny jest bardzo częsty w thrillerach psychologicznych. Jednakże autor wykreował go tak, że nie czułam znużenia popularną tematyką.  Dodatkowo, jak to częsta bywa w twórczości Mossa, pisarz porusza w treści ważne tematy społeczne, co powoduje, że książka finalnie jest mocna w odbiorze.

Kreacja psychologiczna postaci dopracowana. Szczególnie ujął mnie portret głównej bohaterki Odetty.  Siła jest kobietą, a wymieniona przeze mnie postać jest tego idealnym przykładem. Postać Huberta mniej mi się podobała, ze względu na czyny, których dokonał.

Pojawiają się zwroty akcji, treść na maksa wciągająca. Finał jest lekko szokujący.  Całość jak dla mnie sztos!

Podsumowanie czytelnicze października 2026

 

Jesień zdecydowanie sprzyja czytaniu książek. Dłuższe wieczory w domu, herbata z miodem i cytryną, kocyk i dobra książka to idealne lekarstwo na jesienną słotę. W październiku przeczytałam 5 książek.

Pierwsza z nich to „Wybaczenie” Kaliny Jaszczur. Książka mi się podobała. Czytając ją można odczuć klimat astronomicznej jesieni. A na dodatek jest to świetna lektura lektura, z intrygującą treścią, ciekawym zakończeniem.

Druga „Halny”, autorstwa Remigiusza Mroza. Szósty tom serii z Wiktorem Forstem. W tym przypadku mniej zachwytu. O ile początek absorbujący, o tyle większość książki mnie znudziło.

Trzecia „Copycat” – pierwsze spotkanie z twórczością Mieczysława Gorzki i z pewnością nie ostatnie.

Czwarta „Mara” – jak dla mnie top 1 tego miesiąca. Nieszablonowana, wyróżniająca się na rynku wydawniczym.

Piąta „Langer” – zdecydowanie bardziej podobała mi się niż „Halny”. Ze względu na to, że postacie są znane z innego cyklu autora – książkę czytało mi się świetnie.

Październik był dla mnie powrotem do pełnej formy czytelniczej. Oby tak dalej! :)

Plany czytelnicze na listopad:

"Narzeczona" Marcel Moss - jeden z moich ulubionych autorów. Jest to książka niezależna - thriller psychologiczny.

"Nienarodzone serce. Przytul mnie mamo" Dawid Siegesmund -  premiera 14 listopada. Zupełnie inny rodzaj literatury niż zazwyczaj czytam. Po próbce tekstu wnioskuje niezwykle autentyczną historię.

"Studentka. Warmia i mazury po zmroku" Michał Keller - książka ta miała premierę 14.10.  Jest to kryminał. Drugi tom serii Kryminalne jeziora. 

A Wy ile książek przeczytaliście i jakie macie plany na kolejny miesiąc?

Langer - Remigiusz Mróz

 

W związku z ogromnym uwielbieniem do serii z Joanną Chyłką. Postanowiłam przeczytać inną serię, ściśle powiązaną z moją ulubioną serią. „Langer” od samej okładki, a właściwie braku konkretnego opisu na niej wzbudza zainteresowanie. Po próbce tekstu, pierwszych dwóch rozdziałach poczułam się zachęcona do kontynuacji lektury.

„Langer” jest to raj dla mojej czytelniczej duszy. Świetny pomysł, aby całą książkę poświęcić tak charakterystycznej postaci jaką jest Piotr. Autor w treści przeplata wydarzenia z dzieciństwa Piotra oraz teraźniejszą akcje. Kreacja Piotra jest świetnie skonstruowana. Prawdziwy psychopata z krwi i kości. Nieuchwytny, wodzi prokuraturę za nos. Jest niezwykle bestialski, A jego zbrodnie i czyny wywołują obrzydzenie. Dodatkowo czytelnik ma okazję poznać Piotra, ze strony nieco romantycznej, co było dla mnie nie lada zaskoczeniem

Drugą istotną postacią w pierwszej części cyklu z Langerem jest Paderborn. Miło było go poznać od strony prywatnej.

Książka sprostała moim oczekiwaniom. Intryga jak przystało na Mroza, pokręcona na maksa. Poznanie innych postaci w roli pierwszoplanowej, znanych z cyklu z Chyłką – jak dla mnie nieszablonowy pomysł. Treść wciągająca, pełna zwrotów akcji.

Czyta się lekko i szybko. Finał nie jest zaskakujący. Mimo, to chętnie przeczytam kontynuacje serii.

Twórczość autorów, do których chętnie wracam

 

Jako blogerka działam w internecie od 2017 roku, a działalność na Instagramie (bookstagramie) rozpoczęłam pod koniec 2016. Przeczytałam masę książek, szczególnie z gatunków kryminał/sensacja/thriller. O moich topkach i ulubionych seriach książkowych, wspominałam już nie raz. W tym wpisie postanowiłam przywołać autorów, po których książki również w tym roku sięgałam.

1.     Remigiusz Mróz

Po rewelacyjnej najnowszej części z Joanną Chyłką na czele. Postanowiłam nadrobić zaczęte serię zarówno z Forstem, Edlingiem oraz przeczytać Langera i inne książki z tego cyklu. Książki Mroza były zawsze dla mnie lekarstwem, na niemoc czytelniczą. Jednakże na temat moim top 1 w twórczości Mroza jest cykl z wymienioną wcześniej prawniczką. Po ostatniej lekturze z Forstem, czegoś mi brakowało. A zakończenie serii z Edlingiem, również nie spełniło moich oczekiwań.

2.     Marcel Moss

Równie często na moim blogu występują recenzje książek Marcela Mossa. Jego książki często można kupić na dobrych przecenach. A jego nazwisko na tyle mi utchwiło w pamięci, że mając dobry autora X, autora Y, oraz Mossa. Najchętnniej wybieram znanego mi Mossa. W tym roku przeczytałam jedna jego książkę, a stosie książek nieprzeczytanych również czeka na mnie książka pt. „Narzeczona”

3.     Max Czornyj

Od twórczości Czornyja miałam naprawdę długą przerwę. Jednakże jeden podcast o Zodiaku, spowodował, że na nowo zapoznałam się z twórczością autora. Szczególnie mam na myśli książki, opisane na podstawie prawdziwych wydarzeń. 

4.     Adrian Bednarek

Seria z diabłem jest mi bardzo dobrze znana. Nie przeczytałam co prawda w całości. W tym roku sięgnęłam po „Inspirację” . Książka ta wywarła na mnie pozytywne wrażenie. Gdy będę miała okazję, chętnie sięgnę po kolejne tomy.

5.     Alicja Sinicka

Nazwisko to dla mnie wiąże się z najbardziej złotymi czasami w życiu książkowym. W okresie kiedy czytałam dużo książek, chętnie zapoznawałam się z nowościami wydawniczymi. Tak też zapoznałam się z książkami autorki. Nazwisko zostało mi w pamięci. W tym roku również mam książkę autorki za sobą, która mi się podobała.

 A Wy, do twórczości jakich autorów znanych Wam od lat wróciliście w tym roku?

Mara - Piotr Kościelny

 Po ostatnich książkach w klimacie górskim, czytając książkę pt. "Mara" przeniosłam się do Głogowa. Każdy z nas śni. Tak samo jak główna bohaterka Maja, tuż przed randką, miała niesamowicie koszmarny sen. A gdy zjawiła się na randce życie nabrało koloru sennych koszmarów.

Wydarzenia poznajemy z dwóch perspektyw, na pozór różnych od siebie. Jedna z nich oczami Mai, druga że strony policjanta.  W dalszych rozdziałach pojawiają się podrozdziały oczyma innej postaci

Największym plusem jest kreacja głównej bohaterki. Co jak na thriller psychologiczny przystało jest ogromną zaletą. Jej strach jest mocno wyczuwalny w treści. W związku depresją i próba samobójcza nie jest osobą wiarygodną w oczach społeczności.  Jednakże pomimo wszelkich niedogodności, dziewczyna stara się zachować trzeźwy umysł i z determinacją próbuje walczyć, z tym co ją spotkało.

"Mara"  jest nietypową książką na rynku wydawniczym. Nie ma tu standardowego śledztwa.  A mimo to, zagadka wykreowana przez autora jest bardzo absorbująca. Czułam silną potrzebę poznania zakończenia tej historii.

Autor świetnie przedstawił historię miasta, gdzie "ręka rękę myje" i aby dojść do rzetelnej prawdy trzeba nie lada odwagi i determinacji.  Tego typu książki z reguły mało mnie ciekawiły. W przypadku "Mary" od czytania nie mogłam się oderwać. Krótkie rozdziały, kilka perspektyw ze stron różnych postaci podsycały zainteresowanie książką.

Akcja początkowo przebiega spokojnie, jednakże w pewnym momencie przyspiesza do granic możliwości. Poczułam się porwana w wir wydarzeń. Finał mocny, na swój sposób zdumiewiający.

Zdecydowanie polecam! Dobra akcja rozrywki czytelniczej gwarantowana!

Copycat - Mieczysław Gorzka

 Twórczość Mieczysława Gorzki jest popularna w mediach społecznościowych. Zachęcona pozytywnymi opiniami, postanowiłam przeczytać najnowszą pt. "Copycat".

Już sam tytuł mnie zaintrygował. A opis z okładki zdradza klimat książki. Sekrety, tajemnicze zbrodnie, przeszłość pomieszana z teraźniejszością czyli innymi słowy trzy filary dobrej powieści kryminalnej.

Głównymi bohaterami są Agnieszka, Robert i Marek. Jednakże w moim odczuciu to właśnie Marek gra pierwsze skrzypce. Jest samotnym komisarzem, w latach młodzieczych śmierć odebrała mu ojca, również policjanta. Prowadzi śledztwo w sprawie zamordowanej dziewczyny. Z jego przeszłością wiąże się postać Agnieszki. W dzieciństwie została porwana, ale cudem żyje do dziś. Obecnie jest pisarką, opisująca własne tramautyczne wydarzenia. Kobieta jest zagubiona.Z kolei Robert jest fotografem, zmagający się z wieloma fobiami. Żadna z głównych postaci nie jest nieskazitelna. Są ludźmi próbującymi zwalczyć demony z przeszłości. Psychologicznie podchodząc nikt nie jest do końca zdrowy psychicznie i autor znacząco to podkreślił.

Największym plusem jest klimat wykreowany przez autora. Od samego początku czytania wyczułam aurę tajemniczości, sekretów i niedopowiedzeń z przeszlosci.  

Zagadka wykreowana przez autora również mi się podobała. Pomieszanie teraźniejszości z przeszłością utrudnia rozwiązanie zagadki. Treść przedstawiona jest dynamicznie z kilku perspektyw. Czytając wnikliwie, wysnuwalam swoje teorie co do zakończenia.                          

Nie podobało mi się typowy motyw w thrillerach, czyli np. wykorzystanie klubu nocnego do przebiegu wydarzeń. W tym temacie jest już wiele książek. Na szczęście całość jest o wiele bardziej złożona. Postać sprawcy na swój sposób oryginalna. Tym razem autor przedstawił naśladowcę, który wzorował się na innym brutalnym mordercy. Był dla niego inspiracją, wzorem do naśladowania. Na tyle, że miał ochotę dokończyć niespełnione "dzieło".

Im bliżej finału, tym bardziej napięcie rosło. Finał nieoczywisty, na swój sposób zaskakujący.

Polecam!

Halny - Remigiusz Mróz

 Po ostatniej udanej lekturze w górskim klimacie. Następna książka znowu z górami w tle, ale tym razem Tatry. Trochę monotematycznie, ale postanowiłam nadrobić zaległości książkowe w twórczości Remigiusza Mroza. Mój wybór padł na serię z Wiktorem Forstem. Pierwsze 5 tomów czytałam kilka lat wcześniej. Jednakże po przeczytaniu pierwszych rozdziałów szybko przypominały mi się główne wątki i bohaterowie.

Zaczęło się makabrycznie, czyli tak jak lubię. Jest zbrodnia, ofiara i niebanalna zagadka. Od pierwszych rozdziałów pojawiają się zwroty akcji.

Z wszystkich bohaterów wykreowanych w tym cyklu największe zamieszanie wzbudza Wiktor Forst. Po sprawie bestii z Giewontu, mężczyzna ten chodzi własnymi ścieżkami. Zaszył się na odludziu. W moim odczuciu jest postacią małą szczerą, kombinującą aby jemu było najlepiej.

O ile początek książki wzbudził moje zainteresowanie, o tyle środek mnie znużył. Ciężko było mi się wciągnąć. Czytałam przez ponad dwa tygodnie, po parę krótkich rozdziałów. Brakowało mi czegoś, co by sprawiło, że książkę, przeczytałabym w kilka wieczorów.

Muszę przyznać, że akcja jest dynamiczna, ale jest bardzo mało autentyczna. To, co się dzieje wysoce nieprawdopodobne. Fabuła na maksa poplątana, w moim odczuciu, aż za bardzo. Finał w stylu Mroza, nieoczywisty, zostawiający czytelnika z myślą, ciekawe co będzie dalej.

Na zakończenie mojej opinii, muszę wspomnieć o bohaterce Dominice. Mimo tego, że wykazuje się ogromna naiwnością. Ma w sobie serce i urok, na tyle, że ją polubiłam.

"Halny" jak dla mnie jest przeciętną książką, całkowicie w stylu autora. Początkowy zarys fabuły, bardzo mi się podobał ze względu na oryginalność. Jednakże reszta książki zdecydowanie na nie. Chciałabym, aby w kolejnych książkach, bardziej mnie zaskoczył. Nie wiem czy przeczytam cały cykl do końca, ale dam przynajmniej szansę kolejnemu tomowi.

Wybaczenie - Kalina Jaszczur

 Czytając tę książkę podczas astronomicznej jesieni, łatwo wczuć w klimat wykreowany przez autorkę, ponieważ wydarzenia rownież dzieją się jesienią, a no dodatek miejscem wydarzeń są Bieszczady. Pisarska świetnie oddała aurę czasu i miejsca.

Od samego początku czytania od głównej bohaterki bije niepokój. Dziewczyna ta ma na imię Stefka i wyjeżdża odpocząć w Bieszczady.

Prolog wzbudził we mnie pozytywne wrażenie. Przedstawia kreacje sprawcy, który jest zafascynowany tym co zrobił. To czego dokonał jest makabryczne.

Główna bohaterka swoją pracowitością również wzbudziła we mnie pozytywne odczucia. Mimo urlopu zajęła się sprawą w zupełnie innym miejscu. Widać, że praca sprawia jej przyjemność.

Książka to przede wszystkim wnikliwie prowadzone śledztwo, z dodatkiem zwrotów akcji. A również z ciekawym portretem mordercy. Jak wspomniałam wcześniej, postać ta jest przeogromnie brutalna. Obeznana w terenie, działa w sposób przemyślany. . Jego modus operandi jest stały, schemat działania zachowany.

Akcja jest urozmaicona o inne wydarzenia, które podsyciły klimat.

Tożsamość sprawcy trudna do odgadnięcia, autorska podsuwa mylne tropy. Pisarka robi na tyle skutecznie, że nie wpadłam na to, kto może kryć za tymi zbrodniami. Finał zaskakujący i to nawet bardzo. Nie spodziewałam się takiego obrotu wydarzeń

"Wybaczenie" jest świetna książką, z dynamiczną akcją. Bohaterowie są wyraziści. Treść intrygująca, na tyle, że trudno oderwać się od lektury. Zakończenie mnie usatysfakcjonowało. Czekam na kolejne książki autorki.

Labirynt - Remigiusz Mróz

 Po ostatniej książce Gerardem Endligiem, do "Labiryntu" żywiłam ogromne oczekiwania. Nie spodziewałam się że na początku akcji, treść będzie przedstawiała wątki związane z Gerardem kilka lat wstecz. Z jednej strony ciekawy zabieg literacki, a z drugiej nie zaskoczyło mnie to w pozytywnym znaczeniu.

Jednakże od samego początku jest wyczuwalny styl pisania Mroza. Niekonwencjonalna zagadka, niesamowicie trudna do rozwiązania. W związku z tym, że nie poczułam przyciągania magnetycznego do książki, początek bardzo mnie znużył. Jednakże długo nie musiałam czekać, do poruszenia wątku dziejącego się w obecnych czasach. Wątek ten, przeplata się z sprawą z przeszłości. W związku z tym wydarzenia naprzemiennie są przedstawione w dwóch perspektywach czasowych.

"Labirynt" przede wszystkim charakteryzuje się klimatem tajemnic, niedopowiedzeń. Akcja jest mniej porywista niż w poprzednich częściach, ale wątek zaczęty w "Kabaliście", na tyle mnie zainteresował, że chciałam koniecznie poznać rozwiązanie zagadki.

Ku mojemu szczęściu sprawa, w pewnym momencie nabrała tempa i ognia. Dużo się dzieje, dynamika akcji wręcz eksplodowała. Aż dotarłam do finału tych makabrycznych zdarzeń. Finał nie do końca mnie przekonał. Zabrakło mi elementu, który by spowodował efekt wow.

Wyobraźnia nie ma granic. Autor przekracza wszelkie możliwe granice. Aczkolwiek występują elementy znane z innych książek autora.

Moim zdaniem, "Labirynt" to najsłabsza książka z całego cyklu. Wydarzenia mnie nie pochłonęły. Treść w większości mnie nudziła. Brakowało mi emocji i zdecydowanie bardziej żywszej i ciekawej akcji. Intryga mocno skomplikowana, ale mało w niej elementów, które wbiły by fotel. Wątek z przeszłości mocno rozciągnięty, co wpłynęło na jakość książki.

Magdalena Majcher - Finalistka

 Pierwsze, co mi się nasuwa po przeczytaniu Finalistki, to że książka idealnie wpisuje się w dzisiejsze czasy, mimo że akcja rozgrywa się w latach 90. Konkursy piękności są często organizowanie. A bycie miss związane jest z pewnego rodzaju niebezpieczeństwem. Rozpoznawalność czy kariera w świecie modelingu nie zawsze przynosi tylko profity. O czym przekonała się główna bohaterka. 

Prolog książki nadaje klimat i łatwo po nim wywnioskować o czym będzie całość. Akcja rozwija się powoli. Autorka przedstawia kreacje bohaterów. Tytułowa Finalistka jest urocza młoda dziewczyna, pomimo osiągnięć w świecie mody zachowuje się skromnie.  Wzbudza moja sympatię. Tajemniczy mężczyzna to przerażający portret rodzącej się obsesji. Zachowanie tego mężczyzny daleko odbiega od normy i jakby to dzisiejsza młodzież określiła jest "kripi". 

Książka jest podzielona na 3 części. A każda z nich przedstawia bohaterkę w innych okresach czasowych. Pierwsza część buduje klimat, ciekawość, przedstawia genezę do wydarzeń w finale. Drugi fragment jest przedstawiony nieco bardziej mrocznie. A trzeci to  finał całości. Zakończenie mocne, dające do myślenia po przeczytaniu całości. Aczkolwiek łatwo było się domyśleć, co się wydarzy.

Finalistka pod względem thrillerowym jest świetnie wykreowana. Autorka zadbała o klimat, ciekawe portrety psychologiczne postaci, dynamikę akcji. Plusem są również odpowiednie proporcje wydarzeń do wątków osobistych bohaterów. Książka jest do przeczytania w jeden wieczór- niesamowicie wciąga.  Polecam. 

Kabalista - Remigiusz Mróz

 Zaraz po Chyłce, inną moją ulubioną serią autorstwa Remigiusza Mroza jest cykl Gerardem Edlingiem. Jako ciekawostkę, dodam że pierwszą książkę, którą przeczytałam od Mroza jest Behawiorysta. Książka ta silnie utkwiła mi pamięci. Dwa kolejne tomy również przeczytałam. Dlatego nastał czas na Kabalistę. 

Od samego początku czytania towarzyszyły mi pozytywne emocje. Autor pisze tak, że książka pochłania do granic możliwości. Główny bohater Gerard wiedzie spokojne życie wykładowcy, dorabiając sobie prokuraturze. Nie są przydzielane mu poważniejsze sprawy. Pewnego dnia odwiedza go dziennikarka Goha, opowiadając mu o sprawie brutalnie zgwałconej dziewczyny. Czyn ten został zamieciony pod dywan. 

Twórczość autora cenie za złożoność akcji, nieszablonowe wątki, wyrazistych bohaterów czy ogromną dawkę napięcia towarzysząca mi od samego początku do końca. Tak też było w przypadku Kabalisty. Prowadzona sprawa stała się bardzo rozbudowana. Pojawiło się wiele niewiadomych, utrudniających rozwiązanie intrygi. 

Gerard i Gocha przypominają mi inne postacie wykreowane w książkach autora. Gocha charakteryzuje się pracowitością. Jest kobietą z pazurem. Jednakże cechuje ją pewna delikatność. Natomiast Edling swoje ma za uszami, łatwo pakuje się w kłopoty. Chroni bliskie sobie osoby. W duecie z Gosią są w stanie rozwiązać każdą zagadkę. Często domyślają się prawdy drogą dedukcji, lekko naciąganej. 

Książka wywarła na mnie pozytywne wrażenie. Zakończenie z przytupem, wywołało pożądany efekt "wow, co to była za lektura".  Mimo objętości, Kabalistę pochłonęłam w szybkim czasie. 

Bez wyboru - Agnieszka Płoszaj

 W mojej biblioteczce domowej posiadam mały stos książek, które nie porwały mnie i związku z tym, nie przeczytałam ich do końca. Jednakże postanowiłam sobie, stopniowo czytać książki z tego stosu od pierwszej strony. Tym razem mój wybór padł na twórczość Agnieszki Płoszaj. Autorka jest mi znana z cyklu Julią Bronicką. Natomiast Bez wyboru jest tom pierwszy z Zoją Sterlak na czele.

Podczas Festiwalu Światła zostają znalezione zwłoki znanej dziennikarki. Dodatkowo zabójca wyciął na ciele kobiety imię i nazwisko śledczej, która od dłuższego czasu nie pracuje w zawodzie.

Pisarka połączyła wątek kryminalny wraz z wątkiem historycznym. Dodatkowo część obyczajowa książki również mocno jest rozwinięta. Akcja rozgrywa się powoli, mało jest takich wydarzeń, które porwały do granic możliwości czy spowodowały wzrost napięcia. Dużo więcej w treści części obyczajowej. Z jednej strony, dobrze jest poznać śledczych, a z drugiej odpowiednie proporcje w thrillerach/kryminałach powinny być zachowane.

Podobało mi się wykreowanie postaci Zoi. Jak dla mnie silny charakter, mający pewne słabości. Kobieta radzi sobie życiu, stawia na swoim. Cechuje się pewnością siebie. Jest barwna i wyrazista.

Zakończenie również mi się podobało. Dwie pozornie odrębne wątki połączyły się w jedną całość. Finał zaskoczył, nie spodziewałam się takiego obrotu spraw. 

Bez wyboru jest to książka z ciekawą historią, z dobrym pomysłem na fabułę. Aczkolwiek brakuje mi emocji związanych gatunkiem, bardziej intrygujących zwrotów akcji.

Skrzywdzona - Max Czornyj

Skrzywdzona jest thrillerem autorstwa Maxa Czornyja. Zaintrygowana zapowiedzią z okładki o inspiracji prawdziwymi wydarzeniami, postanowiłam przeczytać. 

Główną bohaterkami są dwie kobiety - Kinga i Lola. Wydarzenia przedstawione są z ich perspektywy. W treści mocno odczuwalny jest klimat tajemnicy, niedopowiedzeń i niepewności do tego, co będzie dalej się działo. 

Kinga z jednej strony została pokazana jako introwertyczka, małomówna i cicha. Jednakże cicha woda brzegi rwie. Lola została wykreowana w sposób bardziej ekstrawertyczny.

Autor potrafi wzbudzić ciekawość. Pisze w taki sposób, że chce się poznać zakończenie tej historii.  Treść szokuje, przeraża, wywołuje mnóstwo negatywnych emocji.  Praktycznie do samego końca, nie wiadomo o co tak naprawdę chodzi.

Akcja początkowo biegnie powoli, bez większej dynamiki. Mniej w połowie książki bieg przyspiesza i wyjaśnia się pewien wątek.

Historia przedstawiona w książce, jak wielkie zło może wyrządzić człowiekowi drugi człowiek. To co działo się w treści to istne szaleństwo, wywołujące piorunujące wrażenie

Największy plus to szalenie wykreowane portrety psychologiczne kobiet. Doceniam również za dwie perspektywy wydarzeń, w różnych momentach czasowych, opisanych w krótkich rozdziałach. 

Polecam, szczególnie miłośnikom thrillerów psychologicznych.

Uśpiona - Alicja Sinicka

 Idąc za ciosem, czas na kolejny thriller, tym razem autorstwa Alicji Sinickiej. Twórczość autorki, miałam okazję już czytać. Opis z okładki wzbudził moje zainteresowanie. 

Największym plusem książki jest jej klimat. Wykorzystanie motywu snu i narkolepsji jest świetnym pomysłem, rzadko spotykanym w tego typu literaturze. Tajemniczy głos słyszany przez bohaterkę czy rozsypany piasek, gdy było wcześniej sprzątane to tylko dobrnostki, które dają zajawkę klimatu całości. Im dalej w las, tym bardziej jest strasznie, mrocznie i ciekawie.

Wydarzenia przedstawione są z perspektywy Weroniki oraz tajemniczej postaci. Przy czym druga perspektywa jest zdecydowanie bardziej intrygująca.  Akcja ma spokojne tempo. 

Główna bohaterka jest wykreowana w genialny sposób. Kobieta jest w szczęśliwym związku, a jej praca zawodowa opiera się na udzielaniu korepetycji. W domu mieszka sama. Gdy sytuacja wymyka się spod kontroli, jej emocje są  szczególnie podkreślone, a strach, który towarzyszy Weronice jest mocno odczuwalny.  

Portret psychologiczny tajemniczej postaci przedstawionej w treści również budzi wrażenie. Po pierwsze dlatego, że trudno odgadnąć jest tożsamość tej osoby.  Po drugie postać ta działa w sposób nie zawsze przemyślany. Z determinacją dąży do narzuconych sobie celów.  Jest zafascynowana na pewnym punkcie. 

Finał zaskakujący. Okazało się, że wszystkie tropy, które obstawiałam były mylne. Brawa dla autorki za stworzenie świetnej historii.

Bezprawie - Remigiusz Mróz

 Istnieją cykle literackie, które czytam od początku działania w Internecie. Do takich cykli należą thrillery prawnicze Remigiusza Mroza, z Joanna Chyłką na czele. Pomimo, że innymi książkami pisarza, nie jestem na bieżąco, to gdy tylko wychodzi kolejna z wymienionej wyżej serii, z duża chęcią po nią sięgam. Trochę z sentymentu, a również z ciekawości z czym tym razem będą się zmagać moi ulubieni bohaterowie. Bezprawie to dwudziesty tom cyklu.

Tym razem autor nie zawiódł. Książka od początku zaczyna się tykającą bombą - czyli małym elementem, który wzbudza ciekawość, podnosi napięcie i daje przedsmak, co tym razem będzie się działo. Wydarzenia standardowo przedstawione są z perspektywy Joanny oraz Kordiana. 

Wyobraźnia autora nie zna granic. Pisarz wpada na niekonwencjonalne pomysły. Jego kreatywność zaskakuje z każdym kolejnym tomem coraz bardziej. Akcja pędzi w niewyobrażalnym tempie, a jej zwroty wbijają w fotel. Dynamika i porywistość treści sprawia, że od czytania trudno się oderwać. Intryga jest mocno poplątana, że nie ma możliwości, aby wpaść na jej rozwiązanie. Finał książki bez wielkich fajerwerków, ale pozostał smaczek na to, co będzie działo dalej.

Bezprawie to udana kontynuacja cyklu. Brawa dla autora, za kolejną książkę, która pochłania go granic możliwości.  Z niecierpliwością czekam na kolejny tom!

Fiolet - Małgorzata Oliwia Sobczak

Fiolet to siódmy tom popularnej serii Kolory zła. Ta seria ma w sobie magnetyzm, który sprawia, że każdą kolejną część chcę przeczytać. Kolory na okładach są wyraziste, a dobór barw nie jest przypadkowy. 

Tym razem fabuła dotyczy śledztwa zamordowanej młodej kobiety. Denatka została znaleziona nago, a ręce trzymała zabytkową monetę. Blisko ciała ofiary, znajdują się idealnie poskładane ubrania, dokumenty oraz nietypowy kwiat.  Taki początek treści wzbudził moją ciekawość.

Akcja rozgrywa się wiosną, nadmorskiej miejscowości. Od pierwszych stron czuć tajemnice oraz nieco mroczny klimat.  Z każdą kolejną częścią widać, że wyobraźnia autorki nie ma granic. Zawsze potrafi zaskoczyć nieszablonowymi elementami. Lubię i cenię oryginalne pomysły. Podobnie jak w poprzednich częściach wydarzenia przedstawione są z dwóch perspektyw czasowych. Taki zabieg czyni zagadkę bardziej poplątaną i intrygującą. Treść wciąga, a z każdą kolejną stroną zainteresowanie wzrasta. 

Postać mordercy przemyślana i dopracowana w 100%. Postać ta jest zorganizowana, prowadzi grę z śledczymi.  Sprawca czerpie przyjemność z zabijania. 

Finał to klasyczny wyścig z czasem, po rozwiązaniu przez policjantów intrygi kryminalnej. Zagadka wykreowana przez autorkę trudna do rozwiązania, a liczba postaci zdecydowanie utrudnia to zadanie. 

Treść zachowuje proporcjonalnie dłuższe opisy i dialogi. W takim przypadku, czuję, że czytam dobrą książkę, a nie wymianę informacji między bohaterami.  Dobór słów zdecydowanie jest wyszukany.

Polecam zarówno Fiolet jak i całą serię Kolory zła. 

Mam chusteczkę haftowaną - Hanna Greń

 Tytuł i okładka wzbudziła moje zainteresowanie, dlatego postanowiłam przeczytać książkę pt "
Mam chusteczkę haftowaną"

Po przeczytaniu prologu, wiedziałam że mam przed sobą książkę, która nie będzie lekka zarówno w odbiorze jak i czytaniu.  Mimo to, wykorzystując urlopowe chwile, podjęłam wyzwanie. Od samego początku w książce dominuje mrok, a z treści wypływa ogromna fala smutku i cierpienia.

Bohaterowie są nieszablonowi i każda z postaci wykreowanych przez autorkę jest wyrazista.  

Treść przeplatana jest naprzemiennie z perspektywy Elizy oraz policjanta prowadzącego sprawę. Bohaterka, a szczególnie jej przeszłość wiąże się tajemnica, silnymi emocjami.

Pomimo rozwiązywania sprawy morderstwa, mało czuć, ze to kryminał Brakuje mi wrażeń. Zdecydowanie bardziej jest to opowieść o perypetiach rodzinnych, spełnianiu marzeń po cichu, oraz życiu jak za dawnych lat.

Rozwiązywanie poplątanej zagadki dzieje się powoli. Wolnymi krokami dotarłam do finału. Pozornie różne wątki łączą się ze sobą.

Na plus nawiązanie do tytułowej chusteczki haftowanej. Pomysł zdecydowanie niebanalny. Jej wątek pogłębia klimat całości.

Ksiażka idealna jest dla miłośników wątków i tajemnic rodzinnych, z masą emocji zarówno pozytywnych, jak i negatywnych.

Baron - Krzysztof Jóźwik

 Chętnie wracam do twórczości autorów, których książki czytałam, a treść wywarła na mnie pozytywne wrażenie. Tak też było w tym przypadku.  Kryminały Krzysztofa Jóźwika, zostały mi polecone. Do tej pory nie zawiodłam się.

Baron" jest trzecim Tomem serii puławskiej. Największą zaletą serii jest to, że poszczególne książki, można czytać niezależnie od siebie.

To co cechuje twórczość Jóźwika, a jest mocno wyakcentowane w "Baronie" to niesamowicie zawiła akcja i skomplikowana intryga kryminalna. Jak dla mnie bomba. Poplątana zagadka zdecydowanie utrudnia rozwiązanie intrygi Dodatkowo akcja jest prowadzona z kilku perspektyw, co znacznie ubarwia całość.

Nie od dziś wiadomo, że wysoko punktuje u mnie makabryczna zbrodnia. Jak na kryminał przystało, autor stanął na wysokości zadania. Dodatkowo makabryczne opisy torturowania, również wywołały pożądany efekt. Aczkolwiek momentami są zbyt obrzydliwe.

Zwróciłam również uwagę do nawiązania do popularnego serialu na netflixie, co również wywarło na mnie pozytywne wrażenie.

Dynamika akcji odpowiednia. A im bliżej końca, tym emocje sięgają zenitu i nie da oderwać się od czytania. Finał to jedna wielka miazga! Brutalny do granic możliwości.

Książka jest dopracowana, autor zadbał o najdrobniejsze szczegóły. Śmiało mogę stwierdzić, że jest to jedna z lepszych książek przeczytanych w tym roku.

Jaskinie umarłych - Katarzyna Wolwowicz

Wykorzystując czas wolny, kolejna książka przeczytania. Tym razem mój wybór padł na Jaskinie umarłych, Katarzyny Wolwowicz. Jest to moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki.

Książka jest dopracowana w każdym elemencie. Począwszy od miejsca i czasu zdarzeń. Podczas sezonu urlopowego, miło było mi się przenieść turystyczny zakątek Polski, a dodatkowo przy upalnych temperaturach, odczuć klimat jesieni, opisywany w treści.  Po drugie dramatyczna zbrodnia, wywołująca ciary. Po trzecie tajemnica, mrok i sekrety, owiane zwrotami akcji. 

Postać profilerki jest czwartym plusem tej książki. Dziewczyna wraca do Polski po wielu latach, a wraz z nią, pojawiają się tajemnice i niedopowiedzenia.

Fabuła jest dynamiczna, intrygująca i zawiła. Finał mocny, zachęcający do przeczytania kolejnej części. 

Katarzyna Wolwowicz skonstruowała świetną intrygę kryminalną, którą z czystym sercem mogę polecić. Moje wymagania czytelnicze zostały zaspokojone.