Bezkarny - Remigiusz Mróz

 "Bezkarny" jest książką, którą dłuższy czas mam na swojej półce. Gdy zaczęłam ją czytać, w mojej głowie zaświeciła się lampka - że znam tych bohaterów i zarys fabuły. Jednakże z nadmiaru obowiązków, nie pamiętam kiedy i w jakim czasie czytałam tę książkę. Dlatego postanowiłam dać szansę lekturze.

Wydarzenia poznajemy z perspektywy Norwida, Fryderyka i Sosny.

Sosna jakiś czas wcześniej rozstała się z partnerem. Rozczula się nad sobą. Ewidentnie potrzebuje męskiego wsparcia.

Norwid jest czarującym mężczyzną, który pojawia się znienacka w życiu Sosny. Z kolei Fryderyk jest obserwatorem, który swoimi spostrzeżeniami dzieli się policją. Na podstawie zarysu portretu bohaterów można wysnuć o czym jest książką. Jednakże intryga jest o wiele bardziej zagmatwana niż się można spodziewać.

Sosna jako bohaterka irytuje swoją naiwnością. Z kolei zachowanie Norwida wywołuje szok i niedowierzanie. Natomiast Fryderyk jest neutralna postacią. Zarys postaci, który przedstawiłam odnosi się przede wszystkim do początku lektury.

Bezkarny to książka z poplątana fabuła, treść jest pełna zwrotów akcji. Panuje tu atmosfera tajemniczości z domieszką strachu. Im bliżej końca, tym bardziej napięcie sięga zenitu. A finał to bomba, która wystrzeliła i zburzyła wszystko. Opowieść pokazuje, że siła jest kobietą i moc tkwi w kobietach.

Zodiak - Max Czornyj

 "Zabawa dopiero się rozkręca. Czasem morderstwo to jedynie początek".

 

Książkę Maxa Czornyja, zdecydowałam się przeczytać ze względu na to, że jakiś czas temu słuchałam podcastu na temat Zodiaka.  

Ta książka to raj dla mojej czytelniczej duszy. Narracja pierwszoosobowa jest strzałem w dziesiątkę. A zagłębianie się w umysł mordercy jest moją ulubioną czynnością, gdy czytam książki kryminalne. 

Tytułowy Zodiak jest mordercą z krwi i kości. Czuję się jak Bóg, ponieważ to on decyduje kiedy jego ofiara na stracić życie. Obserwuje, planuje i dokonuje zabicia. Dokonane zbrodnie go cieszą.  A minimalny błąd podczas próby zbrodni, sprawia zmianę planów.  Zwraca na siebie uwagę, wodzi policję za nos i sprawia mu to ogromną satysfakcję. Poza zbrodniami wiedzie ułożone życie z partnerką i boku. Kobieta nie domyśla się niczego. 

Byłam bardzo ciekawa zakończenia książki. Zakończenie mnie usatysfakcjonowano. Pomysł na finał genialny.  

Dla mnie historia Zodiaka jest czymś nierealnym. Trudno mi uwierzyć, że to opowieść autentyczna. A fakt, że nie został złapany zdumiewa. To mogła być zwykła osoba, wiodąca udane życie, z drugą przerażającą osobowością 

Zodiak to idealna lektura dla osób, lubiących wnikliwe portrety psychologiczne.

Paprotniki - Agnieszka Peszek

 Przeglądając nowości książkowe, natchnęłam się na twórczość Agnieszki Peszek. Do tej pory nie czytałam ani jednej książki spod pióra autorki. Dlatego też zdecydowałam się przeczytać "Paprotniki".

Wydarzania rozgrywają się w dwóch perspektywach czasowych - teraz i 30 lat wcześniej. Główną bohaterką jest Barbara Domańska, którą poznajemy jako małą dziewczynkę oraz dorosłą kobietę. Dziecięcy świat Basi legł w gruzach, kiedy jej mama została zamordowana. W dorosłości kobieta odnosi sukcesy jako dziennikarka. W związku z trzydziestą rocznicą śmierci mamy, przełożony prosi ją o napisanie artykułu w tej sprawie.

Dużym plusem jest pomysł na fabułę i kreacja głównej bohaterki jako dziewczynki i dorosłej kobiety. Mimo trudnego dzieciństwa, bohaterka wyrosła na mądrą i zdeterminowaną osobę. Odnosi sukcesy zawodowe, walczy o swoje. Postać wzbudziła we mnie sympatię. Podoba mi się sposób prowadzenia śledztwa. Basia jako dziennikarka próbuje odkryć prawdę o swojej przeszłości, a policja zajmuje się wydarzeniami dziejącymi się w Paprotnikach.

Kolejnym plusem są rozdziały poświęcone mordercy. Ja lubię wgłębiać się w głowę sprawcy. Jego myśli, wspomnienia, fascynacje tworzą ciekawy portret psychologiczny. Działania sprawcy są przemyślane, ale nawet doświadczony morderca może popełnić jakiś błąd.

Miejsce akcji jest również warte docenienia. Klimat małej miejscowości gdzie wszyscy się znają. Mieszkańcy wiodą spokojne życie, do czasu znalezienia ciała zamordowanej postaci. W Paprotniki stały się niebezpiecznym miejscem, gdzie dominował strach o życie swoje i bliskich.

Treść opleciona jest ogromną tajemnicą. Intryga zagmatwana, trudna do rozwiązania. Napięcie z każdą kolejną stroną rośnie. Finał zadawalający, wbijający w fotel. Dla mnie petarda. Czegoś takie się nie spodziewałam. Książka wywarła na mnie pozytywne wrażenie. W niedalekiej przyszłości chętnie przeczytam inne książki autorki. nie.

Tarocista - Jakub Rutka

"Tarocista" zaintrygował mnie swoim tytułem, dlatego też postanowiłam przeczytać. Stawianie tarota w dzisiejszych czasach popularne. W mediach społecznościowych jest masa kanałów poświęconych tej tematyce. Widziałam również film w ostatnim czasie. Książki z motywem kart, nie czytałam od bardzo dawna.

Właścicielka biura rachunkowego zostaje dłużej w pracy. W domu czekają na nią mąż i dziecko. Kobieta zostaje zabita.

Początek rewelacyjny. Drastyczne morderstwo z kartą tarota w tle. Pomysł na fabułę genialny.

Akcja rozwija się powoli.  Treść poznajemy z perspektywy policji oraz dziennikarza radiowego w narracji trzecioosobowej. Treść o zmiennym poziomie napięcia. Z jednej strony fabuła jest wypełniona dialogami między bohaterami, które nie wnoszą nic do fabuły. A z drugiej są fragmenty, które wywołują dawkę emocji i zaskoczenia.

Jeśli chodzi o postacie. To jedna z nich zwraca szczególną uwagę. Jacek - dziennikarz i podcaster, który prowadzi własne śledztwo. Podsuwa tropy, które pomagają namierzyć sprawcę. Po raz pierwszy spotkałam się z rolą podcastera w książkach. Jak dla mnie bomba. Doceniam rownież za poczucie humoru autora. Momentami uśmiechałam się. Rozdziały są krótkie, a książkę czyta się lekko. Tarocista jest to książka przesyconą specyficzną aurą. Tarot i zabójstwo to intrygujące połączenie. Treść momentami nużąca, ale na szczęście  pojawiają się również zwroty akcji. Zakończenie sprawy z przytupem, nie tego się spodziewałam.

Polecam fanom lekkich kryminałów.

Urwisko - Robert Małecki

 "Urwisko" jest to thriller psychologiczny autorstwa Roberta Małeckiego. Książkę od dłuższego czasu mam swojej biblioteczce.  Jest to jedna z tych lektur, którą zaczęłam czytać, ale do finału nie dobrnęłam. Dlatego też postanowiłam zrobić podejście numer dwa.

Treść opowiada o tragicznej śmierci malutkiej Zuzi. Po tym wydarzeniu matka Zuzanny jakiś czas później zaginęła.  Śledczy postanawiają wrócić do sprawy po kilku latach i odkryć, co tak naprawdę się stało.

Dużym plusem jest fabuła. W tej tematyce jest masa książek i napisać taką, która byłaby niekonwencjonalna jest wyczynem.  A na dodatek oprócz wątku z zaginięciem kobiety, pojawiają się inne wątki, co ubarwia treść, rodzi ciekawość. Akcja biegnie początkowo powoli, ale pewnym momencie nabiera tempa i porywa do granic możliwości.

Prowadzący sprawę zaginięcia kobiety to Maria Herman i Olgierd Borewicz.  W portretach wykreowanych przez autora postacie te nie są pozbawione wad. Ich minusy zostały znacząco podkreślone. Ich przeszłość jest dla nich cieniem zycia. Jako policjanci sprawdzają się wyśmienicie.

Finał rozwalił. Czegoś takiego się nie spodziewałam. Warto było zrobić drugie podejście do tej książki i przeczytać ją w całości.

"Urwisko" to genialna książka pełna zwrotów akcji, z wieloma tajemnicami w tle. A jeśli jesteście fanami mocnych zakończeń, to przeczytanie "Urwiska" będzie strzałem w dziesiątkę.

Małgorzata Oliwia Sobczak - Zieleń

 "Każdy ma swoje obsesje, nawet jeśli nie przyznaje się do tego przed samym sobą."

Jakbym miała wskazać moja ulubiona serię czytelniczą ostatniego czasu są to kolory zła Małgorzaty Oliwii Sobczak. Dlatego też po lekturze Błękitu przeczytanie Zieleni było tylko kwestią czasu.

Tajemnica, mrok i trup - pierwsze trzy rzeczowniki, które kojarzą mi się z książką.  Jedne z najważniejszych elementów kryminału.  Gdy pojawia się zabójstwo na początku książki, od razu nasuwa się pytanie, kto i dlaczego to zrobił. Wzrasta zainteresowania, a mrok nadaje klimatu książce. Opis ofiary przerażający, wzbudzający niesmak.  

Ciekawym zabiegiem zastosowanym przez śledczych była predykcja wyglądu. Autorka ma dar do wplatania w treść ciekawostek.

W Zieleni podobnie jak w poprzednich częściach akcja prowadzona jest w dwóch perspektywach czasowych.  Autorka świetnie oddaje klimat opisywanych sytuacji, miejsc, przemyśleń. Łatwo wczułam w losy bohaterów.  Współodczuwałam ich emocje i nastroje

Pojawia się sporo nawiązań do tytułu oraz ogólnie serii, co daje książce charakteru.

Finał zaskoczył i pozostawił pewną refleksje na temat relacji międzyludzkich, szczególnie jeśli chodzi o głównego bohatera Leopolda, czyli policjanta prowadzącego sprawę.

Z całego cyklu "Zieleń" jest moją ulubioną częścią. Ma w sobie wszystko czego oczekuje od kryminału: makabryczną śmierć, aurę tajemniczości, intrygującą fabułę, nieprzewidywalny finał i dużą dawkę napięcia.

Polecam zarówno Zieleń jak i cała serię.

Wspólniczka - Steve Cavanagh

 Tym razem, nietypowa książka jak na moje gusta czytelnicze. Sama z siebie z reguły sięgam po książki polskich autorów. "Wspólniczka" jest książką, która kilka miesięcy temu dostałam w prezencie urodzinowym. Staram się czytać wszystkie książki, które mam swojej biblioteczce, dlatego nadszedł czas na spotkanie czytelnicze z twórczością Cavanagh.

Bardzo lubię, gdy thrillery/kryminały/sensację po które sięgam wyróżniają się podstawowymi elementami fabuły. Tak też było w tym przypadku. Autor skupił się na pogoni za seryjnym mordercą. Sprawca nieuchwytny, wyprowadza organy ścigania w pole, w sposób niezawodny. Akcja jest bardzo wartka i dynamiczna, dużo się dzieje. Bez zbędnego przedłużania i niepotrzebnych dialogów. Opisy zbrodni konkretne, wywołujące ciary.

Jeśli chodzi o cechy szczególne portretu mordercy, to przede wszystkim dostosowanie się do okoliczności i sytuacji. Jego działania są przemyślane. Gra ze ścigającymi w kotka i myszkę.  Dobierając swoje ofiary jest pewien szczegół, na który zwraca uwagę. Oprócz okropnych morderstw, jego oczkiem w głowie jest kobieta, dla której zrobi wszystko.  Autor daje możliwość czytelnikowi wejść w głowę sprawcy, co jest dla mnie dużym plusem.

Druga ważną postacią jest tytułowa wspólniczka. Dla miłości i życia na wysokim poziomie poświęciła właściwie wszystko. Wykazuje się naiwnością, jednakże zadbała o cenny dowód w prowadzonej sprawie. A wykorzystaniem takiego pomysłu w fabule jest dla mnie strzałem w dziesiątkę.

Jak to bywa w dobrych książkach, finału nie przewidziałam.  Dobra książka, do przeczytania w kilka wieczorów. Zachęcam do przeczytania.

Gniew Halnego - Maria Gąsienica Zawadzka

 Ostatnią książką, która umiliła moje dni wolne od pracy jest "Gniew Halnego" Marii Gąsienicy Zawadzkiej. Twórczość autorki miałam już okazje przeczytać, dlatego byłam ciekawa kolejnej książki w jej wydaniu.

Gniew Halnego to przede wszystkim opowieść o demonach drzemiących w ludzkiej duszy, które szczególnie uaktywniły się podczas upiornego wiatru.  Jest to thriller, ukazujący że największym zagrożeniem jest zło drzemiące w człowieku.

Wyciągnęłam się w wir wydarzeń perfekcyjnie. Akcja rozwijała się stopniowo. Od zapoznania się z bohaterami, po poznanie ich najmroczniejszych sekretów. Aż do finału, który jak halny uderzył mocno i dotkliwie.

Największy plus to perfekcyjnie wykreowana fabuła od której trudno się oderwać. Oryginalna i nieschematyczna na tle gatunku. Nie trzeba wcale wnikliwego śledztwa, aby napisać dobrą książkę. Można zrobić to w sposób, jaki autorka wykreowała treść. Oprócz fabuły drugim walorem książki są bohaterowie. Losy, zmagania postaci przedstawione są w narracji trzecioosobowej. Pisarka przedstawia w sposób zwięzły cechy szczególne oraz czyny każdej z kluczowej postaci. Taki sposób kreacji podoba mi się. Nie ma tu zbędnych opisów czy dialogów. Jest konkretnie, z nutą tajemnicy i mroku.

Rozdziały są krótkie. Każdy rozdział zamiennie poświęcony jest jednej postaci. Jednakże drogi bohaterów przeplatają się wzajemnie.

Brawa dla autorki. Jak dla mnie rewelacyjna książka. Na tyle że następny wyjazd do Zakopanego przemyślę dwa razy.

Kolory zła Błękit - Małgorzata Oliwia Sobczak

 Mam osobiste uwielbienie, gdy jednym z bohaterów w thrillerach/kryminalach jest młody człowiek. Tak też było w przypadku "Błękitu". A na dodatek młoda dziewczyna zostaje odnaleziona martwa.  Jak dla mnie wstęp idealny, dobrze wpisujący się w gatunek.

Tajemnicza śmierć dziewczyny, matka matematyczka i ojciec mechanik, którzy rozeszli się że sobą.

Autorka ma talent do konstruowania zawiłej fabuły. Począwszy od perspektywy wydarzeń ze strony różnych bohaterów, w dwóch ramach czasowych. Pojawiają się zwroty akcji, które wzmacniają zainteresowanie lekturą. Autorka podsyła fałszywe tropy, tak aby jak najtrudniej było odgadnąć tożsamość sprawcy. Bohaterów jest dużo, a tak naprawdę każdy może być potencjalnym mordercą. Finału nie udało mi się przewidzieć.

Poza tym, szczególną uwagę zwróciłam na postać ekologa sądowego, którego wiedza może być przydatna w odkrywaniu prawdy. Z taką rolą po raz pierwszy spotykam się w thrillerach.

Wiele pisarzy kryminałów pisze książki wg. schematu. W przypadku Sobczak również widać podobieństwa np. dwie perspektywy czasowe. Zabieg ciekawy i intrygujący. Jednakże chciałabym w przyszłości przeczytać coś w innym schemacie.

Błękit zdecydowanie polecam! Książką popchnęła mnie na dwa dni, a im bliżej końca tym napięcie i adrenalina sięgały zenitu. Kolejny rok upłynął mi z twórczością Małgorzaty Oliwi Sobczak. W Nowym Roku przeczytam najnowszą książkę autorki.