Dumbledore. Życie i kłamstwa najsłynniejszego dyrektora Hogwartu

Pod koniec roku zdecydowałam się przeczytać książkę Dumbledore. Życie i kłamstwa najsłynniejszego dyrektora Hogwartu. Czy może być lepsze zakończenie roku książkowego? Zdecydowanie nie! Dobry thriller owszem dostarczy emocji. Jednakże sercem od zawsze w lekturze, która wciągnęła mnie w świat czytania. Jakiś czas temu czytałam podobną książkę o Severusie.  Nastał czas na Dumbledora.

Książka bada i analizuje działania najsłynniejszego dyrektora Hogwartu w podziale na poszczególne tomy cyklu Harry Potter.  

Lektura ta była przede wszystkim przeniesieniem się w świat magii.  Ponownym odświeżeniem wiedzy z serii. Jednakże sama lektura nie wiele wnosi do całości cyklu, ponieważ nie jest autoryzowana przez J.K Rowling.

Teorie stworzone przez autorke w moim odczuciu są naciągane. Tak jakby autorka tłumaczyla na siłe zbiegi okoliczności występujące w książkach HP.

W porównianiu do Snape, jest tu mniej cytatów, a więcej fanowskich teorii. Dumbledore został pokazany jako przebiegły dyrektor, który potrafi wychwycić niepozorne detale, na które inny czarodziej nie zwróciłby uwagi. 

Mimo to, dobrze bawiłam się czytając ksiażkę. A od momentu analizy księcia półkrwii i insygni, dosłownie nie mogłam oderwać się od lektury.  Dałam się wciągnąć w pułapkę fanowskich teorii.  Jak dla mnie jest to książka, którą fan HP musi przeczytać. 

Wzrok - Magda Stachula

Kilka grudniowych wieczorów spędziłam z najnowszą książką Magdy Stachuli. Twórczość autorki bardzo lubię i jeszcze nigdy nie zawiodłam się na jej thrillerach. "Wzrok" jest pierwszą częścią serii Zwodnicze zmysły. Początek książki zaczął się nieźle. W centrum dużego miasta zostaje odnalezione ciało kobiety.  Zbrodnia jest pełna krwi, na miejscu brakuje narzędzia i nie ma świadka owego czynu. Jako fanka krwawych thrillerów, początek książki zadowolil mnie w 100%.

Sprawa zajmuje się doświadczona policjantka Julia Kosela. Kobieta wzbudziła we mnie sympatię. Szczególnie za swoją determinację w dążeniu do celu i spostrzegawcze oko do wyłapywania szczegółów.

Akcja biegnie powoli, wydarzenia poznajemy z perspektywy kilku bohaterów. Jednakże najbardziej intrygujące rozdziały, są pisane z perspektywy pozornie niewidomego mężczyzny. Jego postać dodała książce wyjątkowości na tle innych książek tego gatunku.

Początkowo treść bardzo mnie wciągnęła. Jednakże im więcej przeczytałam tym bardziej brakowało mi większej dawki emocji. Finał książki dało się przewidzieć. Zabrakło spektakularnego efektu "wow".

Po przeczytaniu "Wzroku" jestem ciekawa kolejnych części z tego cyklu. Może okażą się lepsze niż pierwsza część.

Dzielnica cieni - Katarzyna Puzyńska

 Twórczość Katarzyny Puzynskiej znana jest z serii o policjantach z Lipowa. "Dzielnice cieni" zdecydowałam się przeczytać, ponieważ chciałam poznać pióro autorki od nieco innej strony.

Brawa dla pisarski za stworzenie klimatu. Miejscem wydarzeń jest Warszawa. A jednym z miejsc, gdzie rozgrywa się akcja jest urokliwa biblioteka oraz stara kamienica. Od pierwszych stron z lektury bije mroczna tajemnica związana z bohaterkami. Dodatkowo wydarzenia poznajemy zarówno z perspektywy teraźniejszej, jak i przeszłej.  Poznanie wydarzeń z przeszłości jest kluczem do zrozumienia teraźniejszości.

W początkowych rozdziałach akcja biegnie powoli i nie porywa w znaczącym stopniu. Dopiero im bliżej odkrycia zagadki, tym bardziej wyciągnęłam się w treść .

W początkowych rozdziałach akcja biegnie powoli i nie porywa w znaczącym stopniu. Dopiero im bliżej odkrycia zagadki, tym bardziej wyciągnęłam się w wir wydarzeń. Na tyle mocno, że przed pójściem spać musiałam skończyć czytać lekturę. Finał książki przewrotny, zaskakujący. Zdecydowanie nie tego się spodziewałam.

Książka ma w sobie to czego wymagam od dobrego thrillera. Tajemnice, morderstwo, skomplikowaną zagadkę i zwroty akcji. Na tle innych thrillerów Dzielnica cieni zdecydowanie wyróżnia się, między innymi przez klimat oraz fabułę.

Polecam szczególnie miłośnikom łączenia faktów i fanom mrocznych klimatów.